بازگشت به آرشیو
یادداشت‌ها / ۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۱

چرا كسي كاري نمي‌كند؟ اين بي‌تفاوتي از كجا سرچشمه مي‌گيرد؟

سرمايه خانه سينما چيست؟ همه كساني كه مي‌توانند براي سينما موسيقي بسازند، فيلمنامه نويس‌ها، كارگردان‌ها، فيلمبردارها، مونتورها، صدابرداران، صداگذاران، دوبلورها، اهالي لابراتوار، چهره‌پردازها، هنرپيشه‌ها،…

نویسنده / گفت‌وگوعلیرضا داوودنژاد

چرا كسي كاري نمي‌كند؟ اين بي‌تفاوتي از كجا سرچشمه مي‌گيرد؟
اندازه متن

منبع ثبت‌شده در آرشیو: خبرگزاری ایسنا 27 اردیبهشت‌ماه 1381

چرا كسي كاري نمي‌كند؟ اين بي‌تفاوتي از كجا سرچشمه مي‌گيرد؟

سرمايه خانه سينما چيست؟ همه كساني كه مي‌توانند براي سينما موسيقي بسازند، فيلمنامه نويس‌ها، كارگردان‌ها، فيلمبردارها، مونتورها، صدابرداران، صداگذاران، دوبلورها، اهالي لابراتوار، چهره‌پردازها، هنرپيشه‌ها، تهيه‌كننده‌ها، توزيع كننده‌ها صاحبان سالن و سرمايه و .... آيا با اين نيروي انساني عظيم نمي‌توان بزرگترين كارگاه توليد آثار سمعي و بصري را بوجود آورد؟ آيا بهترين راه براي تقويت، استقلال، خودكفايي صنوف و رونق فضايي فرهنگي، ايجاد اشتغال نيست؟ ما بازار كم داريم؟ آيا بازار ويديو و شبكه‌هاي تلويزيوني و ماهواره‌اي بازار كوچكي هستند؟ چرا با داشتن اين سرمايه عظيم نيروي انساني و داشتن بازاري به گستردگي ايران و دنيا و برخورداري از اين فرهنگي‌ترين تماشاگران روي زمين، خانه سينمايي ما بايد گرفتار تنگناي اشتغال و دلسردي از فعاليت‌هاي صنفي باشد؟ اگر امروز خانه سينما تصميم بگيرد كه در حد فيلم ويديويي براي بازار عظيم از دست رفته و اشغال شده توسط فيلم خارجي (بازار ويديو) توليد كند، امكانات لازم آن را ندارد؟ آيا دلمشغولي خانه سينما به اموري كه مي‌تواند توسط خود اصناف انجام شود و رها شدگي اين نيروي عظيمي انسان و اين بازار بزرگ تشنه كه تبديل به محل ترك تازي محصولات وارداتي شده به صلح ملك و ملت است.

علاقه‌مندان به دين - علاقه‌مندان به فرهنگ - علاقه‌مندان به استقلال و آزادي - علاقه‌مندان به ايران، رونق سينما يعني رونق موسيقي، قصه نويسي، هنرهاي تجسمي، ادبيات نمايشي، بازيگري، نمايش و ... و رونق هنرها يعني رونق رسانه‌ها، رونق شبكه‌هاي تلويزيوني، ماهواره‌اي، ويديو و ... و رونق اين‌ها همه يعني رونق فرهنگ، زبان، تفكر، متعلق، شهود، باور، ايمان، دين و .... حاصل توهين‌ها، تحقيرها، تبعيض‌ها، انكارها، منزوي سازي‌ها اين است كه امروز سينماي ما قدرت جذب سرمايه ندارد، دخلش از خرجش عقب است، ابزار و وسائلش كهنه است، تبليغاتش گران و كم اثر است، توزيعش ناامن است، ظرفيت‌هاي نمايشش روبه كاهش و كسادي و ورشكستگي. فكري بكنيد، انگيزه كم نداريم، نيروي انساني كم نداريم، بازار كم نداريم، فيلم خارجي بعد از تلويزيون و ويديو در كمين سالن‌ها است، چرا كسي كاري نمي‌كند؟ اين بي‌تفاوتي از كجا سرچشمه مي‌گيرد؟ آيا تسليم فقط معناي سياسي دارد؟ آن‌ها كه از فرهنگ مي‌گويند نمي‌دانند در چه وضعي هستيم، چه كساني اين اوضاع را مي‌فهمد؟ انتهاي پيام انتهاي پيام

پانوشت‌ها و منابع فایل اصلی

شماره‌ها مطابق فایل منبع هستند.

1

خبرگزاری ایسنا 27 اردیبهشت‌ماه 1381